Goud door een glasvezelkabel
29 mei 2026
Vorige week kwam ik op X twee scherpe analyses tegen met dezelfde conclusie: de cryptomarkt heeft bitcoin niet meer nodig. De speculatie is verhuisd naar kunstmatige intelligentie, transacties naar de dollar via stablecoins, het rendement naar protocollen die echt geld verdienen. Voor deze cyclus klopt dat. Maar het zegt niets over de vraag die er over dertig jaar toe doet: welk kapitaal kan geen enkele partij je ontzeggen?
Beide auteurs trekken dezelfde conclusie, maar waarderen die tegengesteld. Nikshep Saravanan ziet vooruitgang: de markt is volwassen geworden, en het echte geld zit nu in projecten die daadwerkelijk iets opleveren in plaats van in pure speculatie. Macro-analist Alex Krüger ziet juist een afrekening: crypto als beleggingscategorie is grotendeels mislukt, vol oplichterij en lege beloftes, en wat overblijft is bruikbare techniek zonder de hype. Over deze cyclus hebben ze allebei gelijk. Speculatief kapitaal is uit bitcoinweggevloeid, de ransacties van het cryptoverkeer loopt nu via stablecoins, en veel losse tokens blijken inderdaad niets waard. Maar dat alles beschrijft wat er déze cyclus is gebeurd. Of bitcoin ook zijn functie als geld verliest, is een heel andere vraag, en die speelt zich niet af over een jaar, maar over decennia.
Er bestaat een oud rechtsbeginsel: niemand mag rechter zijn in zijn eigen zaak. Het internationale geldstelsel kent die scheiding niet. De uitgever van de wereldreservemunt is tegelijk de grootste begunstigde én degene die bepaalt wie wordt afgesloten. In 2022 werd dat zichtbaar: toen Rusland van het betalingsverkeer (SWIFT) werd afgesneden en zijn reserves werden bevroren, bleek toegang tot de dollar voorwaardelijk. En macht over geld die gebruikt kán worden, wordt vroeg of laat gebruikt. Je ziet de uittocht nog niet in de bitcoinkoers, maar wel in goud. In haar rapport van juni 2026 meldt de Europese Centrale Bank dat goud de Amerikaanse staatsobligatie heeft ingehaald als grootste officiële reservebezit, om precies één reden: geopolitieke spanning. Centrale banken zoeken een bezit dat niemand kan bevriezen. Goud lost dat op, maar past niet door een glasvezelkabel.
En precies daar begint de monetaire functie van bitcoin. Het draagt diezelfde neutraliteit door de hele keten: schaars zonder uitgever, overdraagbaar zonder toestemming, controleerbaar zonder dat je iemand hoeft te vertrouwen. Dit is de scheiding van geld en staat, en net als de scheiding van kerk en staat voltrekt die zich in decennia – haast onzichtbaar op het moment zelf. De dollar stort volgend jaar niet in, en wie je dat verkoopt is een charlatan. Over dertig jaar gemeten is bitcoin daarmee niet de speculatie die de analisten zien wegebben, maar wat goud altijd was: een bezit dat niemand je kan afnemen. Alleen past deze variant wél door een glasvezelkabel. En juist die betekenis ontgaat de analisten nu nog.
Onze site maakt gebruik van cookies
We gebruiken cookies voor personalisatie, social media functies, en websiteverkeer analyse. Informatie over je gebruik van onze site wordt gedeeld met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Zij kunnen je gegevens combineren met andere informatie die je aan hen hebt verstrekt of die zij hebben verzameld op basis van het gebruik van hun services.