Mijn tweede brein

Kun jij je nog herinneren wanneer je voor het laatst Google hebt gebruikt als zoekmachine? Zelf moet ik daarvoor diep graven in mijn geheugen, want in de afgelopen maanden is AI uitgegroeid tot mijn dagelijkse sparringpartner. Het functioneert als een tweede brein dat mij helpt structureren, scherper denken en sneller leren. Tegelijkertijd merk ik dat juist die efficiëntie ruimte schept voor wat écht belangrijk is in mijn werk: persoonlijk contact en relatiebeheer.
In mijn nieuwe werkwijze, die inmiddels zo vertrouwd voelt dat ik me geen weg terug kan voorstellen, heb ik me laten inspireren door het boek Building a Second Brain van Tiago Forte. Hetbeschrijft hoe je een digitaal systeem opzet om ideeën vast te leggen, te organiseren en later creatief te hergebruiken. Met dat doel voor ogen heb ik met hulp van Claude Code mijn eigen AI ‘second brain’ gebouwd. Het is mijn persoonlijke COO en CCO in één. Mijn COO‑agent helpt me bij het structureren van mijn agenda en meetings, en zorgt ervoor dat ik niets vergeet. Voor iemand bij wie het hoofd altijd aanstaat, is dat geen overbodige luxe. Mijn CCO is mijn commerciële sparringpartner: hij scherpt mijn ideeën aan en helpt ze concreet te maken. Met z’n drieën werken we veel efficiënter dan voorheen.
En het mooie is, daardoor blijft er meer tijd over voor het belangrijkste deel van mijn werk: contact met klanten. Voor vermogende particulieren en bedrijven is een persoonlijke aanpak belangrijk, gebaseerd op privacy, discretie en vertrouwen. Ik merk dat ik tegenwoordig vaker de tijd heb om even met klanten te sparren over de markt. Tijd om hen te voorzien van een uitgebreide update over hun portefeuille. Tijd om gevoelige documenten die we liever niet per e‑mail delen, één‑op‑één te bespreken. Tijd voor orders die we niet via het platform uitvoeren, maar bij ons op ons kantoor volgens een vierogenprincipe. Een heleboel meer tijd dus, en dat allemaal dankzij AI.
Of AI straks mijn werk als relatiemanager gaat overnemen? Voor sommige werkzaamheden klopt dat ongetwijfeld, maar de vraag naar persoonlijk contact zie ik niet zo snel verdwijnen. Naarmate meer dagelijkse beslommeringen geautomatiseerd raken, ontstaat er meer ruimte voor het gesprek en verbinding. Ik zie AI dan ook eerder als een collega dan als een bedreiging, omdat ik zelf de regie behoud.
Diezelfde beweging zie ik in onze sector ontstaan. Klanten oriënteren zich vooraf met behulp van AI: over hun fiscale situatie, de kenmerken van de cryptomarkt, de verschillen tussen aanbieders. Ze komen scherper en beter voorbereid aan tafel dan vroeger. Dat maakt het gesprek inhoudelijker, en de relatie sterker.
Dus voor al onze klanten, bestaand én nieuw, is de boodschap eenvoudig: wij staan voor je klaar. Nu meer dan ooit. Met dank aan AI.
Gerelateerde artikelen
Bekijk alle updates
Aldus Amdax
Nog geen anderhalf procent
Nederlandse huishoudens hadden eind juni 3,2 miljard euro aan crypto bij Nederlandse cryptodienstverleners, meldde het FD op basis van nieuwe cijfers van DNB. Hun beleggingen samen zijn 234,2 miljard euro waard. Crypto is daarmee goed voor nog geen anderhalf procent van wat beleggend Nederland bezit. Ik lees in die verhouding twee dingen: crypto is een volwaardige beleggingscategorie geworden, en we staan pas aan het begin.

Aldus Amdax
Eerst het rendement, dan de fiscus
Het kabinet krijgt box 3 maar niet rond, en de cryptobelegger valt daarbij tussen wal en schip. Vanaf 2028 worden financiële instrumenten pas bij verkoop belast, ook als ze bitcoin volgen. Wie zelf crypto bezit, betaalt over papieren winst. Dat is oneerlijk, maar geen reden om anders naar crypto te kijken. Wie belegt, kiest eerst waar het rendement te halen valt. Pas daarna volgt de fiscus.

Aldus Amdax
Zeilen met tegenwind
Wie de afgelopen weken alleen het nieuws volgde, kon maar tot één conclusie komen over bitcoin. De Amerikaanse cryptowet sneuvelde in de Senaat, de oorlog met Iran laaide opnieuw op en de olieprijs ging weer ruim door de honderd dollar. Er was geen enkele reden om optimistisch te zijn. En toch steeg de koers. Tegen de wind in. En om dat te begrijpen, moet je vooral niet in de krant kijken.
